Opstelten belooft verbetering bij afhandeling aangifte

Facebooktwitterlinkedinmail

Het gaat fout aan de poort

In een brief aan de Tweede Kamer belooft minister Opstelten de lange wachttijden voor burgers die bij de politie aangifte hebben gedaan, te verkorten tot maximaal twee weken. Dit is de strekking van een bericht op www.elsevier.nl van 22 november 2012. Een op het eerste gezicht niet veelzeggend berichtje. Het wordt pas interessant als je doorklikt naar de brief van Opstelten: Beleidsreactie-opstelten-bij-rapport-inspectie-v&j

Deze brief is een reactie op het rapport van de Inspectie van Veiligheid en Justitie met als titel ‘Aangifte doen, de burger centraal?’ In dat rapport staat onder andere dat burgers overwegend negatief oordelen over het totale aangifteproces bij de politie. Uit het onderzoek van de inspectie blijkt ook dat er grote verschillen zijn tussen de korpsen, maar ook tussen de bureaus welke functionaris welke aangifte opneemt. In algemene zin, zo wordt gesteld, laat de kwaliteit bij het opnemen van aangiften bij (te) veel korpsen zwaar te wensen over. En dat is ook precies waar het misgaat in de zaak van Frans: aan de poort!

Uit het rapport van de Inspectie blijkt dat politiefunctionarissen te vaak over onvoldoende kennis en vaardigheden beschikken om een aangifte op de juiste wijze op te nemen. Lees verder

Valse aangifte beter voorkomen, dan genezen…

Facebooktwitterlinkedinmail

Jaarlijks overkomt tientallen gescheiden vaders hetzelfde als Frans: nadat de relatie over is worden zij door hun ex vals beschuldigd van mishandeling of seksueel misbruik. De (zeden)politie en het OM falen compleet in dit soort zedenzaken. Ze geloven kritiekloos alles wat de aangeefster zegt en van waarheidsvinding of een objectief opsporingsonderzoek is totaal geen sprake. De man is vrijwel kansloos want voor de politie staat (zonder onderzoek!) al vast dat hij schuldig is! Hoe kan dit?
Lees verder

Een leven aan diggelen

Facebooktwitterlinkedinmail

Wat Frans is overkomen, overkomt jaarlijks vele vaders. Alleen hoor of lees je er maar weinig over. Dat leer je vrij snel, dat je er maar beter niet over kunt praten. Je stuit op veel onbegrip, wantrouwen en vragende wenkbrauwen. Mensen kunnen het zich niet voorstellen, in een land als Nederland gebeuren dit soort dingen toch niet? Ook als je bent vrijgesproken, dat maakt niets uit. Mensen denken toch: ‘Waar rook is, is vuur’.
Lees verder