Onterechte beschuldigingen

Facebooktwitterlinkedinmail

en het wetsvoorstel van minister Grapperhaus voor nieuwe strafbaarstellingen van ‘seks tegen de wil’ en ‘seksuele intimidatie’

Photo by Timon Studler on Unsplash

De #Metoo-beweging maakte veel los. Slachtoffers van seksuele intimidatie en misbruik werden aangemoedigd om hun ervaringen te delen, erover te praten en misstanden te melden. Dat is een goede zaak. De onthullingen en discussies in de media maken ons ervan bewust dat twee personen een voorval of vrijpartij totaal verschillend kunnen interpreteren. Wat de een ziet als een gezellige avond, kan de ander – soms pas (veel) later – ervaren als verkrachting. Hij of zij heeft achteraf spijt of wil iets verbergen. Tussen deze twee extremen zit een groot grijs gebied. Wat is waarheid, welk verhaal klopt of hebben ze misschien allebei een beetje gelijk? En wat als de beschuldiging vals blijkt te zijn of de aangifte van misbruik is gedaan uit wraak, bijvoorbeeld na een scheiding om de ex-partner te treffen?

Dit laatste komt veel vaker voor dan leken denken, met enige regelmaat zelfs, zegt Kim Lens van de Universiteit Tilburg. ‘Het zijn voornamelijk vrouwen die bij een vechtscheiding de volledige voogdij proberen te krijgen over hun kind en om die reden liegen dat zij of hun kind is misbruikt.’ Als er aangifte is gedaan, is het aan de politie om te onderzoeken of de beschuldigingen terecht zijn of niet. Rechercheurs kunnen het onderscheid tussen een echte en een valse zedenaangifte niet altijd goed maken, zegt rechtspsycholoog André De Zutter van de Vrije Universiteit Amsterdam. Volgens De Zutter komen onterechte zedenaangiften, vergeleken met andere misdrijven, vaak voor. Als die worden gedaan rondom een scheiding is de beschuldiging in 90 – 95% van de gevallen onterecht.

Lees verder

De kracht van een valse aangifte

Facebooktwitterlinkedinmail
Promotieonderzoek rechtspsycholoog André De Zutter:
‘Zaak Frans perfect voorbeeld van verwoestend effect valse aangifte’

De ex van Frans beschuldigde hem van mishandeling en verkrachting. Dat deed ze nadat Frans de relatie had beëindigd toen hij ontdekte dat zij vreemdging. Ruim twintig jaar waren ze samen geweest. Een leuk gezin met twee jonge kinderen valt uit elkaar. Maar volgens haar aangifte was ze gevlucht en had ze al die jaren in een hel geleefd; ze was vernederd, geschopt, geslagen en misbruikt. Politie en Openbaar Ministerie twijfelen geen moment aan haar verhalen: Frans wordt gearresteerd en vervolgd. Zijn leven is verwoest. Later toont onderzoek door de Universiteit Maastricht aan dat de aangifte van de ex onomstotelijk vals is. Zo wilde ze haar vreemdgaan verdoezelen en kon ze zich de kinderen toe-eigenen.

Hoe konden politie en OM de plank zo misslaan?

Ervaren zedenrechercheurs zijn niet beter in het onderscheiden van echte en valse aangiften van verkrachting dan beginnende agenten of leken. Dat blijkt uit een experiment van rechtspsycholoog André De Zutter. Hij ontdekt ook een belangrijk verschil: de ervaren zedenrechercheurs zijn veel zekerder van hun oordeel dan de twee andere groepen. En daar schuilt het gevaar, want training of ervaring maakt (politie)mensen niet beter in het herkennen van een echte en een valse aangifte. Wel creëert ervaring te veel zelfvertrouwen waardoor ervaren zedenrechercheurs denken genoeg kennis te hebben om de valse verklaringen eruit te kunnen filteren. Maar in de praktijk doen ze het niet beter dan leken, zegt De Zutter en kun je net zo goed een muntje opgooien.

Ook in de zaak van Frans blunderden ervaren zedenrechercheurs door de aangifte van zijn ex zonder meer voor waar aan te nemen. Ze waren zo overtuigd van hun eigen kennis en kunde dat ze, zonder de beschuldigingen te onderzoeken, zeker wisten dat de aangifte echt was. Lees verder

Met voorbedachten rade

Facebooktwitterlinkedinmail

De Koepel Breda

Maandag 13 februari staat in zijn geheugen gegrift. Frans wordt die dag tijdens een schooluitje van zijn zoontje opgepakt door de politie. Voor de ogen van andere ouders, leerkrachten en klasgenootjes wordt hij in een politie auto afgevoerd. In het openbaar, op klaarlichte dag. Zijn ex heeft hem ervan beschuldigd dat hij haar tijdens hun relatie jarenlang zou hebben bedreigd, mishandeld, seksueel misbruikt en zelfs verkracht.

Nu, elf jaar later, staat vast dat de aangiften van de ex evident vals waren en dat politie en justitie fout op fout stapelden. Frans had nooit gearresteerd mogen worden! Hoe heeft het toen dan tóch zover kunnen komen?

Het is kinderlijk eenvoudig om een valse aangifte te doen, vooral voor een vrouw. Politie­rechercheurs kunnen een valse aangifte namelijk nauwelijks van een echte onderscheiden. Niet beter dan jij of ik. Dat is slecht nieuws, want rondom conflictscheidingen wordt nogal eens een valse aangifte gedaan. Meestal bedoeld om de ex-partner als ouder buiten spel te zetten. Het gaat vaak om ernstige beschuldigingen, zoals stalken, bedreiging, (kinder)mishandeling en/of seksueel misbruik. Het is dan ook onbegrijpelijk dat de politie de benodigde training en vaardigheden mist en zo amateuristisch te werk blijft gaan, juist omdat de gevolgen voor de onterecht beschuldigde zeer ingrijpend zijn.

Meekijken in het politiedossier

In een vorig blog over valse aangiften schreef ik hoe gemakkelijk de politie meeging in de leugens van de ex van Frans. In een mum van tijd belandde de politie in een tunnelvisie met nog maar één doel voor ogen: de ontmaskering van die vieze immorele zedendelinquent. Gelijktijdig werd het ‘slachtoffer’ met raad en daad bijgestaan. Dat hoort bij de ‘service’ vinden sommige (te) gedreven dienders. In het geval van de ex van Frans ging dat heel ver. Lees verder

13 februari – tien jaar later…

Facebooktwitterlinkedinmail

015Dit is mijn man Frans met zijn kinderen, in veel betere tijden.
Een leuk gezin, op vakantie in Frankrijk. Papa poseert trots met zijn kids. Mama – net zo trots – fotografeert haar drie lievelingen.

De kinderen zijn nu 17 en 19 jaar oud, ze volgen een opleiding en wonen maar een paar kilometer bij ons vandaan. Veel meer weten we niet van ze. Want vandaag op 13 februari precies tien jaar geleden, sprak Frans zijn kinderen voor het laatst. Sinds die dag heeft hij geen contact meer met ze.

Vals beschuldigd

Die noodlottige 13e februari in 2006 gaat Frans – hij is dan inmiddels gescheiden, de kinderen wonen bij hem – nietsvermoedend met zijn zoontje mee als begeleider met een schooluitje. Daar wordt hij in het openbaar en in het bijzijn van andere ouders, leerkrachten, klasgenootjes én zijn zoontje van 7 jaar oud door de politie gearresteerd en hij zit zes weken in de gevangenis, in voorarrest. Zijn ex had valse aangiften tegen hem gedaan. Frans zou haar hebben mishandeld en seksueel misbruikt gedurende zo ongeveer hun hele relatie; ze waren drieëntwintig jaar samen!

Politie gelooft leugens kritiekloos

Na de arrestatie worden de kinderen van Frans ‘opgevangen’ door zijn ex. Ze wonen nog steeds bij haar. Dat was ook precies haar bedoeling. Met de valse beschuldigingen wilde de ex iedereen laten geloven dat ze eindelijk de moed had gehad om te vluchten uit een relatie met veel psychisch en lichamelijk geweld. In werkelijkheid probeerde ze met die leugens haar eigen vreemdgaan te verdoezelen; precies de reden waarom Frans de relatie had beëindigd! Met haar valse beschuldigingen wilde ze ook aannemelijk maken dat de kinderen niet veilig waren bij vader Frans, nu ze daar ‘helemaal alleen’ zonder hun moeder woonden. En daar is ze heel goed in geslaagd. De politie geloofde zonder enige kritiek al haar leugens en heeft haar verder fantastisch geholpen bij het toe-eigenen van de kinderen. Lees verder

Vechtscheiding: rechtsysteem beloont ruziezoek(st)er

Facebooktwitterlinkedinmail

SYSTEEM WERKT ESCALATIE VAN VECHTSCHEIDINGEN IN DE HAND

rechtbankOuders in een vechtscheiding komen meestal terecht in een mallemolen aan instanties en hulpverleners. Van advocaten, mediators en rechters tot de Raad van de Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante (jeugd)hulpverleners. Je verwacht dat deze instanties zich inzetten om de ernstig uit de hand gelopen scheidingsproblemen zo snel en goed mogelijk op te lossen, maar het tegenovergestelde is waar. De zaak escaleert omdat er steevast gehandeld wordt vanuit de gedachte ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’. Dit terwijl de praktijk iets heel anders laat zien; meestal is er slechts één ouder die de strijd maar niet wil staken, ruzie blijft zoeken, zich niet aan uitspraken van de rechter houdt en de ene na de andere (onzinnige) procedure start. Het meest bizarre is dat ons rechtssysteem deze ruziezoeker – vooral als dit de moeder is – nog beloont ook! Lees verder

Vrouwen die ex vals beschuldigen, worden zelden vervolgd

Facebooktwitterlinkedinmail
Vrouwe Justitia-2

In de Volkskrant  stond een nieuwsbericht met de titel: ‘Moeder vervolgd na vals Amber Alert over dochter (9)’. De moeder in kwestie had bij de politie gemeld dat haar dochtertje was vermist. De politie zet een grootscheepse zoekactie op – inclusief helikopter – en geeft een Amber Alert uit. Achteraf blijkt dat de moeder al die tijd wist dat haar dochter gewoon bij haar vader was, de man van wie zij pas was gescheiden. In november mag de moeder het allemaal voor de rechter komen uitleggen. Een goede ontwikkeling, want dat geldt meestal niet voor vrouwen die hun ex partner na de scheiding vals beschuldigen van (kinder)mishandeling of seksueel misbruik. Zij worden zelden vervolgd.

Lees verder

Minister Opstelten houdt liegende officier hand boven het hoofd

Facebooktwitterlinkedinmail

Foto: nrcnext.nl

Foto: nrcnext.nl

Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie bood vandaag tijdens een Kamerdebat over de ‘Bredase zedenzaak’ excuses aan voor de ernstige fouten die politie en Openbaar Ministerie in deze zaak maakten. Maar de minister hield vol dat de officier van justitie tijdens de rechtszitting niet had gelogen. Zij probeerde Frans veroordeeld te krijgen op basis van vals bewijs.

Het debat was aangevraagd door Lilian Helder (PVV) die geen genoegen nam met de schriftelijke reactie van de minister op de Kamervragen die naar aanleiding van een televisiereportage over de zaak van Frans waren gesteld.

‘Deze zaak is een aantasting van de geloofwaardigheid van ons strafrechtstelsel. Als de politie en het Openbaar Ministerie niet meer kunnen worden vertrouwd, dan stort het strafrechtstelsel in.’ – uitspraak tijdens het Kamerdebat

De minister onderkende tijdens het Kamerdebat dat er grote fouten zijn gemaakt en bood Frans daarvoor zijn excuses aan. Het Openbaar Ministerie in Breda – verantwoordelijk voor de onterechte arrestatie en vervolging van Frans – deed dat al eerder.

Minister Opstelten: ‘De officier heeft niet gelogen

Over de officier van justitie die Frans voor de rechter bracht hield Opstelten vol dat zij niet zou hebben gelogen. Deze officier beweerde tijdens de zitting dat Frans een bekentenis zou hebben afgelegd over mishandeling van zijn ex-partner; de officier beweerde dat ze Frans dit zelf had horen zeggen op een van verhoortapes. Lees verder

Ombudsman: OM en politie handelen niet professioneel na onterechte vervolging

Facebooktwitterlinkedinmail

2012_foto_tbv_dossier_burgers_in_de_knelNadat politie en OM er in een aantal jaren niet in waren geslaagd om de klachten van Frans adequaat af te handelen, heeft hij zich tot de Nationale Ombudsman gewend. Deze deed uitgebreid onderzoek en vandaag wordt het rapport (2013/037) gepubliceerd.

NIEUWSBERICHT – 25 april 2013 – De Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer, vindt dat de politie Midden en West-Brabant en het OM Breda niet professioneel hebben gehandeld toen uit onderzoek bleek dat een man ten onrechte was vervolgd. Dit staat in zijn rapport over een man die onterecht beschuldigd is van mishandeling en verkrachting van zijn ex-vrouw. Het OM had veel eerder moeten erkennen dat er sprake is geweest van tunnelvisie. Door de vervolging is de man zijn baan kwijtgeraakt en het contact met zijn kinderen verloren.  Lees verder

Na valse aangifte ex heeft Frans zijn kinderen nooit meer gesproken…

Facebooktwitterlinkedinmail

IN ERE HERSTELD, MAAR ALLES KWIJT

Breda – Frans (49) kreeg eerherstel voor de valse aangifte van verkrachting die zijn ex-partner 7 jaar geleden tegen hem deed. Maar verloor wel zijn dierbaarste bezit: zijn twee kinderen. De zoveelste rechter oordeelt over een week opnieuw over een omgangsregeling, maar hij verwacht er weinig van. “Mijn ex heeft mijn kinderen gebrainwasht, ze willen me niet meer zien.” Lees verder ….

bron: Artikel in aD van 3 april 2013 –  door Eefje Oomen

Valse Zeden

Facebooktwitterlinkedinmail

Het boek ‘Valse Zeden’ van oud-advocaat Chris Veraart is een absolute ‘must read’ voor iedereen die zich afvraagt hoe het mogelijk is dat een man die vals wordt beschuldigd van seksueel misbruik of verkrachting bij voorbaat kansloos is. Hoe de (zeden)politie en het openbaar ministerie in dit soort zaken compleet falen, kritiekloos alles geloven wat de valse aangeefster zegt en van waarheidsvinding totaal geen sprake is. De man kan zich nauwelijks verdedigen, wat hij ook doet of zegt, het is altijd fout en verdacht want voor de politie staat al vast dat hij schuldig is!

Ik kocht dit boek een paar jaar geleden en ik heb het in een adem uitgelezen. Het was zo ontzettend herkenbaar van wat Frans was overkomen. Hoe de politie alleen maar uit is op een bekentenis waarbij alles geoorloofd is, hoe de officier van justitie zich opstelt als hulpverlener richting het ‘slachtoffer’, haar met raad en daad bijstaat en zelfs bereid is te liegen. En hoe het in ons land vrijwel onmogelijk is om echte rehabilitatie te krijgen als je bent vrijgesproken. Lees verder