Ouderverstoting uit de taboesfeer

Facebooktwitterlinkedinmail

Foto ANP

‘De rechter moet omgangsregelingen van kinderen met gescheiden ouders beter controleren en ouderverstoting strafbaar stellen’ bepleit advocaat Richard van der Weide, die zelf zijn kinderen door een vechtscheiding al jaren niet heeft gezien. Met een opiniestuk in NRC wil hij een lans breken voor alle kinderen die worden weggehouden van hun vader ‘met leugens en bedrog omdat moeder haar rancune geen plaats kan geven’. Volgens Van der Weide wordt in zo’n situatie niet ingegrepen door de rechterlijke macht en jeugdzorg, omdat zij van mening zijn dat dit in het nadeel is van de kinderen. ‘Dat leidt ertoe dat moeders in dit land hun macht straffeloos kunnen misbruiken en daar zijn de kinderen én de vader ernstig de dupe van.’

De Nederlandse wet zegt niets over hoe de zorg voor minderjarige kinderen na een scheiding moet worden geregeld. Volgens Van der Weide krijgt minimaal acht op de tien kinderen het hoofdverblijf bij de moeder en de vader een omgangsregeling. Wanneer er conflicten ontstaan over de scheiding of omgang, zet dat ‘gat in de wet’ de deur wagenwijd open voor misbruik door rancuneuze moeders. Kinderen worden ingezet om de ex-partner financieel te chanteren, te beschadigen en demoniseren, niet zelden ‘ondersteund’ door valse aangiften van mishandeling of seksueel misbruik, zegt Van der Weide.

Rechter en jeugdzorg grijpen niet in

Het kan zover gaan dat er sprake is van ouderverstoting: de kinderen kunnen en mogen hun vader niet meer zien. ‘De moeder zet de kinderen in als ‘pion’ en kanaliseert haar wrok over de ex-partner via de kinderen.’ Dit gedrag wordt zelden bestraft, terwijl ouderverstoting door experts wordt gezien als een ernstige vorm van kindermishandeling. Lees verder

Wie durft?

Facebooktwitterlinkedinmail

Hoe kan het dat iedere ouder die na een scheiding het contact met zijn of haar kinderen dreigt te verliezen in no-time alle ins en outs kent van ouderverstoting? En hoe kan het dat de professionele hulpverleners waar al deze ouders ongetwijfeld mee te maken krijgen er consequent helemaal niets vanaf blijken te weten? Waarom willen zij al jaren niet zien dat één ouder de strijd in stand houdt en de omgang met de andere ouder frustreert, dat het kind niet geholpen is met rust en dat het belang van het kind juist wordt geschaad als de rechter de omgang met een ouder ontzegt?

Politici hebben hetzelfde probleem. Allemaal hebben ze hun mond vol van ‘het aanpakken en voorkomen van vechtscheidingen’, ook weer in het belang van het kind. Terecht overigens want kinderen lijden vreselijk onder langdurige scheidingsconflicten, die meestal gaan over gezag, omgang en/of alimentatie. Kinderen raken daardoor ernstig beschadigd en krijgen allerlei problemen op sociaal, emotioneel en relationeel vlak. Ouderverstoting is een ernstige vorm van kindermishandeling, maar dat wil niemand weten, laat staan dat er naar wordt gehandeld.

Bescherm kinderen tegen onveilig ouderschap

Steeds vindt een Kamerlid, Minister of Staatssecretaris opnieuw het wiel uit en is het weer wachten op een volgend onderzoek of nieuwe pilot, op inspanningen van een taskforce of de uitkomst van een ‘devorce challenge’. Zo gaat het al jaren, maar intussen neemt het aantal conflictscheidingen toe en daarmee ook het aantal kinderen dat als gevolg van ouderverstoting het contact met een van de ouders verliest.

Hoe lang blijft de politiek nog wegkijken van het werkelijke probleem? Hoe lang laat de politiek, maar ook de rechterlijke macht én professionele hulpverlening het gebeuren dat één ouder na een scheiding de andere ouder volledig kan buitensluiten zodat die – vaak jarenlang – geen enkele rol meer speelt in het leven van zijn of haar kind? Het gaat in deze zaken niet om de rechten van ouders, maar om het beschermen van kinderen tegen onveilig en schadelijk ouderschap! Lees verder

We geloofden haar wel…

Facebooktwitterlinkedinmail
Foto: npo.nl

Foto: npo.nl

Struikelend over haar woorden en half snikkend doet ze haar verhaal. Ruim twintig jaar zou ze door haar man zijn mishandeld en vernederd. De afgelopen tijd is het helemaal geëscaleerd en werd ze bijna dagelijks door hem geschopt en geslagen, tegen haar hoofd gestompt, uitgescholden en gekleineerd.

Ze moest zich naakt in allerlei posities door hem laten filmen en fotograferen. Haar slaapplaats was in het ketelhok, de garage of de kelder. Hij perste haar af en bedreigde haar met de dood. Een paar dagen geleden is ze in paniek gevlucht en woont nu bij haar moeder. De kinderen moest ze noodgedwongen achterlaten bij deze brut. Die lopen volgens de vrouw ook ernstig gevaar en moeten daar zo snel mogelijk weg! Lees verder

13 februari – tien jaar later…

Facebooktwitterlinkedinmail

015Dit is mijn man Frans met zijn kinderen, in veel betere tijden.
Een leuk gezin, op vakantie in Frankrijk. Papa poseert trots met zijn kids. Mama – net zo trots – fotografeert haar drie lievelingen.

De kinderen zijn nu 17 en 19 jaar oud, ze volgen een opleiding en wonen maar een paar kilometer bij ons vandaan. Veel meer weten we niet van ze. Want vandaag op 13 februari precies tien jaar geleden, sprak Frans zijn kinderen voor het laatst. Sinds die dag heeft hij geen contact meer met ze.

Vals beschuldigd

Die noodlottige 13e februari in 2006 gaat Frans – hij is dan inmiddels gescheiden, de kinderen wonen bij hem – nietsvermoedend met zijn zoontje mee als begeleider met een schooluitje. Daar wordt hij in het openbaar en in het bijzijn van andere ouders, leerkrachten, klasgenootjes én zijn zoontje van 7 jaar oud door de politie gearresteerd en hij zit zes weken in de gevangenis, in voorarrest. Zijn ex had valse aangiften tegen hem gedaan. Frans zou haar hebben mishandeld en seksueel misbruikt gedurende zo ongeveer hun hele relatie; ze waren drieëntwintig jaar samen!

Politie gelooft leugens kritiekloos

Na de arrestatie worden de kinderen van Frans ‘opgevangen’ door zijn ex. Ze wonen nog steeds bij haar. Dat was ook precies haar bedoeling. Met de valse beschuldigingen wilde de ex iedereen laten geloven dat ze eindelijk de moed had gehad om te vluchten uit een relatie met veel psychisch en lichamelijk geweld. In werkelijkheid probeerde ze met die leugens haar eigen vreemdgaan te verdoezelen; precies de reden waarom Frans de relatie had beëindigd! Met haar valse beschuldigingen wilde ze ook aannemelijk maken dat de kinderen niet veilig waren bij vader Frans, nu ze daar ‘helemaal alleen’ zonder hun moeder woonden. En daar is ze heel goed in geslaagd. De politie geloofde zonder enige kritiek al haar leugens en heeft haar verder fantastisch geholpen bij het toe-eigenen van de kinderen. Lees verder

Politie schat aangifte rondom vechtscheiding vaak verkeerd in

Facebooktwitterlinkedinmail

politie logo buitenDe politie ligt onder vuur. Om maar een paar voorbeelden te noemen: schietincidenten waarbij twijfel is of agenten wel terecht hebben geschoten, het gebruik van de omstreden nekklem en alarmerende aangiftes waarmee niets wordt gedaan. Deze zaken halen het nieuws omdat er helaas dodelijke slachtoffers zijn te betreuren. Niet zelden als gevolg van onjuist handelen of fouten door de politie. Maar die is beledigd als ze hierop wordt aangesproken, want het liefst houden ze de fouten verborgen onder de ‘blauwe’ pet.

Politie gelooft valse beschuldiging kritiekloos

Wat er via de media naar buiten komt is het topje van de ijsberg. Het gaat veel vaker fout bij de politie, vaak met ernstige gevolgen voor de betrokken – onschuldige – burgers. Zo worden aangiftes regelmatig verkeerd ingeschat, dat geldt in het bijzonder voor (zeden)aangiftes die gedaan worden rondom een vechtscheiding. Veel van deze aangiftes zijn namelijk vals. Dat is niets nieuws en de politie zou daar heel alert op moeten zijn. Maar merkwaardig genoeg gaat de politie nog altijd kritiekloos mee in de leugenachtige beschuldigingen tegen de ex partner, neemt de valse aangifte op en gaat op jacht naar de vermeende dader. Tegen de tijd dat duidelijk wordt dat de politie fout zat is het kwaad al geschied. De gevolgen voor de onterecht beschuldigde zijn vaak desastreus. De politie komt er steeds mee weg en lijkt niets te leren…


“ZE KOMEN VAAK EMOTIONEEL HET POLITIEBUREAU BINNENGELOPEN EN KUNNEN HUN VERZONNEN VERHAAL MET OVERTUIGING OVERBRENGEN. VELEN VAN HEN VALLEN UITEINDELIJK TOCH DOOR DE MAND, MAAR NIET VOORDAT ZE ENORME SCHADE HEBBEN AANGERICHT. EEN VALSE AANGIFTE KOST NIET ALLEEN DE POLITIE EEN HOOP TIJD EN GELD, MAAR KAN OOK HET LEVEN VAN EEN BESCHULDIGDE VERWOESTEN”           Thomas de Waard en Tim van Leeuwen


De rechercheur ‘weet’ wie de dader is

Al eerder schreef ik over valse aangiften als wapen in de scheidingsstrijd. Een wapen met hele ernstige gevolgen voor degene die het treft. Meestal zijn dat vaders die bij conflicten over de kinderen door hun ex worden beschuldigd van mishandeling of seksueel misbruik van zichzelf of nog erger, van de kinderen. Een vader die dit overkomt kan zich nauwelijks verdedigen. Eigenlijk maakt hij gewoon geen schijn van kans, want de politie ‘weet’ gewoon al vanaf het begin dat hij schuldig is. Lees verder