Ouderverstoting: in de greep van ‘het regime’

Facebooktwitterlinkedinmail

In dit blog: Voor het eerst na tien jaar spreekt Frans zijn zoon weer!

Illustratie Peter van Straaten

Illustratie Peter van Straaten

Een ouder die ouderverstoting veroorzaakt, bedient zich van indrukwekkende en zeer vernuftige tactieken. Daarmee overtuigt deze ‘controlerende’ ouder niet alleen het eigen kind van de slechtheid van de andere ouder, maar de hele omgeving. Die wordt – vaak onbewust – medestander bij de missie van de controlerende ouder om het kind te beschermen tegen die in en in slechte, andere ouder. In ieder geval, dat is wat ze iedereen willen laten geloven. En daar zijn ze heel succesvol in!

De naaste familie van de controlerende ouder is vaak een meedogenloze bondgenoot in de lastercampagne tegen de ex-partner. Daar is niet veel voor nodig. Ouders, broers en zussen kiezen al snel de kant van hun naaste. Logisch. Ze geloven gemakkelijk de negatieve verhalen en zwartmakerij van de controlerende ouder over die verdorven ex en hebben geen idee wat er werkelijk aan de hand is. Van ouderverstoting hebben ze nog nooit gehoord…

Kinderombudsman: “Ouderverstoting is een ernstige vorm van geestelijke kindermishandeling.”

Meestal zonder het in de gaten te hebben, doen de familieleden actief mee aan ouderverstoting en dragen zo bij aan de (stille) pijn, verdriet en ellende van het kind over de verwijdering met de andere ouder. Lees verder

Kamercommissie vraagt minister om reactie op onderzoek ‘Positie niet-verzorgende ouder in omgangsrecht’

Facebooktwitterlinkedinmail

vd SteurAls de verzorgende ouder na een scheiding het contact tussen het kind en de niet-verzorgende ouder maar flink blijft frustreren, ontzegt de rechter uiteindelijk de niet-verzorgende ouder ofwel de welwillende ouder de omgang met het kind! Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek De positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht aan de Universiteit van Tilburg. In alle onderzochte gevallen was de vader de niet-verzorgende ouder. Vaders hebben bij conflicten over omgang een behoorlijk achtergestelde positie ten opzichte van moeders, zo blijkt uit het onderzoek. Moeder heeft de macht of de omgangsregeling wel of niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter.

De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat mijn man Frans en duizenden andere gescheiden vaders hebben ervaren in het familierecht. Mijn blog ‘Vader grote verliezer in omgangskwesties’ gaat daarover. Na een scheiding is het bijna altijd de vader die – na allerlei zenuwslopende trajecten bij de rechter, Raad vd Kinderbescherming en jeugdzorg – uiteindelijk het contact met zijn kind(eren) verliest. Want, zo blijkt uit het onderzoek, als moeder de omgang frustreert en er verder geen enkele reden is waarom vader geen contact met zijn kind(eren) zou mogen hebben, ontzegt de familierechter toch hem de omgang! Kinderen zien hun vader daarna vaak jaren niet meer en ze vervreemden van elkaar. Lees verder

Ouderverstoting: onwetendheid is de vijand, kennis het wapen!

Facebooktwitterlinkedinmail

Mom, I miss DaddyZe voelen zich machteloos en zijn ten einde raad; niet in staat het tij te keren, terwijl het voor hun ogen gebeurt. Dit overkomt veel ouders die in een vechtscheiding zitten en het contact met hun kind(eren) dreigen te verliezen. Langzaam maar zeker worden ze door hun ex-partner op een subtiele, maar uiterst wrede manier buiten spel gezet en uit het leven van hun eigen kinderen gewerkt.

Het kind zelf wordt door de manipulatie van de ene ouder ‘partner in crime’ gemaakt en wil uiteindelijk niets meer met de andere ouder te maken hebben. De verstoten ouder krijgt nergens gehoor, niemand heeft begrip. Sterker nog, deze ouder wordt gezien als de ‘slechte’ ouder, want – zo wordt gedacht – als je eigen kinderen geen contact meer met je willen, dan moet er wel wat met je aan de hand zijn!

Ineens wil Tim (9 jaar) niet meer bij zijn vader logeren. Hij kan daar geen goede reden voor geven. Zijn moeder, bij wie hij sinds de scheiding woont, beweert dat zij Tim stimuleert om wel te gaan, maar hij wil het gewoon zelf niet zegt ze.

Kinderen houden onvoorwaardelijk van hun ouders en hun loyaliteit gaat ver. Na een scheiding wil een kind dan ook maar een ding: zich vrij voelen om onbelemmerd contact te hebben met beide ouders. Dat is normaal en van nature ingegeven; kinderen hebben beide ouders hard nodig om zich gezond en evenwichtig te kunnen ontwikkelen. Lees verder

Internationale dag bewustwording ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

Dag vd ouderverstoting 25042015Vandaag wordt er wereldwijd aandacht gevraagd voor ouderverstoting/PAS. Door deze vorm van emotionele kindermishandeling verliezen per jaar – alleen al in Nederland – duizenden kinderen na een scheiding het contact met een van de ouders, heel vaak is dat de vader.

De hulpverlening en het rechtsysteem in Nederland (en België) falen bij het stoppen van vechtscheidingen en ouderverstoting/PAS. Scheidingskinderen die slachtoffer zijn van ouderverstoting ondervinden daar vaak de rest van hun leven de ernstige gevolgen van.

Lees meer over ouderverstoting/PAS en hoe vechtscheidende ouders een kind geestelijk kapot maken.

Lees hoe de familierechter het verschil kan maken bij (het stoppen van) ouderverstoting/PAS.

Hier vind je links naar meer informatie over ouderverstoting/PAS.

Hier vind je boeken over ouderverstoting/PAS.

 

SNOEPreis: over een vechtscheiding en de gevolgen voor kinderen

Facebooktwitterlinkedinmail

Boekcover - SnoepreisDe vader van de tienjarige Boris is een klootzak, een flessentrekker, een halve moordenaar en een gehaaide manipulator die eropuit is zijn moeder het gekkenhuis in te krijgen. Volgens zijn moeder dan. Om dit te voorkomen neemt zij haar zoon mee naar Spanje. Maar wat begint als een spannend avontuur, blijkt al snel een onbezonnen vlucht, zonder doel en zonder geld. Boris zoekt houvast in wilde fantasieën en dagdromen, en ontwikkelt een hallucinante verslaving aan snoep en chocola. Uiteindelijk stort zijn moeder in en kan een confrontatie niet uitblijven. Lees verder

Familierechter kan verschil maken bij (stoppen) ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

“ZE MOGEN GERUST NAAR HUN VADER, MAAR ZE WILLEN HET ZELF NIET”

Vol begrip knikt de rechter naar de moeder die dit net zei. Even voor de zitting zijn de twee kinderen, die sinds de scheiding bij haar wonen, door de rechter gehoord. Tijdens dat gesprekje – dat nog geen vijf minuten duurde – zeiden de kinderen inderdaad dat ze geen contact willen met hun vader. Er is te veel gebeurd zeggen ze geëmotioneerd en barsten dan allebei in huilen uit. De rechter vraagt niet verder…

En dat had de rechter nou juist wel moeten doen! Het is niet normaal als een kind na een scheiding ineens een van de ouders niet meer wil zien. Als het kind daar ook geen zinnige reden voor kan geven, dan is de kans groot dat er sprake is van ouderverstoting, een vorm van geestelijke kindermishandeling. Om daar achter te komen moet de rechter kritisch doorvragen. Want, is dit werkelijk wat het kind ZELF wil of is dit de stem van een van de ouders die er via het kind op uit is de andere ouder te krenken? Om dit onderscheid te kunnen maken is gespecialiseerde kennis nodig van bijvoorbeeld (kinder- en jeugd)psychologie, (ortho)pedagogie of sociologie en natuurlijk van ouderverstoting. De meeste rechters hebben deze kennis niet in huis en zijn niet toegerust om deze specifieke groep (scheidings)kinderen te horen! Lees verder

Vechtende ouders maken kind geestelijk kapot

Facebooktwitterlinkedinmail

WAT IEDEREEN MOET WETEN OVER OUDERVERSTOTING

Kinderen zijn van nature heel loyaal aan hun ouders. Ook na een scheiding wil een kind onbevangen contact blijven houden met beide ouders. Als een kind dan ineens zegt dat het een van beide ouders niet meer wil zien, daar geen goed woord meer voor over heeft en zelfs haat ontwikkelt – zonder aanwijsbare reden – dan is er sprake van ouderverstoting. Lees verder

Wijze lessen van Dwaze Vaders

Facebooktwitterlinkedinmail
Boekcover 'Van oogappel tot twistappel' - Ton Lankreijer

Van oogappel tot twistappel – Ton Lankreijer

De Stichting Dwaze Vaders bestaat 25 jaar. Ter gelegenheid daarvan verscheen het boek ‘Van oogappel tot twistappel’ geschreven door journalist Ton Lankreijer. Hij interviewde mannen, vrouwen en kinderen over hun persoonlijke ervaringen met een scheiding. Heftige ervaringen wel te verstaan, met als rode draad de gevechten in de rechtbank waar de scheiding – helaas – vaak over de hoofden van de eigen kinderen wordt uitgevochten. Met als treurig resultaat dat jaarlijks zo’n tienduizend kinderen het contact met een van de ouders uiteindelijk volledig verliezen. In Nederland is dat meestal de vader. In het boek komen verder ook de advocatuur, de Kinder-bescherming, staatssecretaris Teeven en tv-journalist Cees Grimbergen aan het woord. Al met al een uniek document dat inzicht geeft in een actueel maatschappelijk probleem, vanuit een invalshoek die niet direct voor de hand ligt.
Lees verder

Meest moeilijke scheidingen veroorzaakt door psychisch zieke ouder

Facebooktwitterlinkedinmail

Boek Jan StormsHet heet psychopathie: het ernstige gewetensgebrek waaraan de twistzieke ouder lijdt die na een scheiding van geen ophouden weet in hun strijd de andere ouder zo zwaar mogelijk te treffen. Namelijk door de kinderen blijvend als wapen in te zetten. Over deze – ongeneeslijke – psychische aandoening gaat het boek ‘Destructieve relaties op de schop – psychopathie herkennen en hanteren‘ van Jan Storms. Volgens Storms is zo’n psychisch zieke ouder meestal de oorzaak van de meest moeilijke scheidingen, niet te verwarren met een vechtscheiding.
Lees verder

Na valse aangifte ex heeft Frans zijn kinderen nooit meer gesproken…

Facebooktwitterlinkedinmail

IN ERE HERSTELD, MAAR ALLES KWIJT

Breda – Frans (49) kreeg eerherstel voor de valse aangifte van verkrachting die zijn ex-partner 7 jaar geleden tegen hem deed. Maar verloor wel zijn dierbaarste bezit: zijn twee kinderen. De zoveelste rechter oordeelt over een week opnieuw over een omgangsregeling, maar hij verwacht er weinig van. “Mijn ex heeft mijn kinderen gebrainwasht, ze willen me niet meer zien.” Lees verder ….

bron: Artikel in aD van 3 april 2013 –  door Eefje Oomen