Politiek in de bres tegen ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

Het niet nakomen van omgangsafspraken na scheiding mag niet lonen, zeggen Kamerleden Vera Bergkamp (D66) en Michiel van Nispen (SP) in hun voorstellen om ouderverstotings­problematiek aan te pakken. Bij omgangs-problemen moet eerder worden ingegrepen zodat een ouder de kinderen niet ongestraft kan weghouden bij de andere ouder. Die moet dikwijls machteloos toezien dat de ex-partner de kinderen van hem of haar vervreemdt. Hopelijk is dat binnenkort verleden tijd. Want, naar aanleiding van een motie van Kamerlid Lisa Westerveld (GL) is een expertteam aan de slag dat medio 2020 oplossingen zal presenteren om ouderverstoting beter te herkennen en effectief aan te pakken.

Ouders die na een scheiding de kinderen weghouden bij de ex-partner hebben vrij spel. Niemand grijpt in als zij eenzijdig de (gerechtelijke) afspraken over omgang niet nakomen en de kinderen bij zich houden. De verstoten ouder krijgt nergens gehoor. Ook niet bij de hulpverlening. Die bestempelt de situatie al gauw als ‘vechtscheiding’ zonder te onder­zoeken wat er werkelijk speelt. Terwijl steeds weer oplaaiende omgangsproblemen mees­tal een signaal zijn dat er meer aan de hand is.

Pas op voor de voorbeeldige ouder

Het blijft aanmodderen met de instanties die hulp zouden moeten bieden bij omgangs­problemen in complexe scheidingen. Het ontbreekt aan specialistische kennis waardoor signalen van ouderverstotingsproblematiek niet worden herkend. En dat is koren op de molen van de ouder die de omgangsregeling tegenwerkt. Professionals laten zich misleiden door de leugenachtige praatjes van deze ouder en de ogenschijnlijk liefdevolle band met hun kinderen. De ware bedoeling om de ex-partner uit het leven van de kinderen te bannen blijft verborgen achter een masker van vriendelijkheid en bereidwilligheid. Eenmaal uit het zicht lappen zij ongehinderd de regels en afspraken aan hun laars en drijven een steeds grotere wig tussen het kind en de andere ouder.

Zo verliest ruim 15 procent van de scheidingskinderen uiteindelijk het contact met een van de ouders. De (psychische) gevolgen voor zowel het kind als de verstoten ouder zijn ernstig en langdurig.

‘Mijn ex forceert een breuk tussen mij en de kinderen’

Een gescheiden vader schrijft: Ik zie mijn kinderen nog wel, maar iedere week dreigt hun moeder met afzeggen van de omgang. De kinderen worden dagelijks belast met uitspraken waarin mijn ex zich zeer negatief over mij uitlaat. Ze is bezig een breuk tussen mij en de kinderen te forceren. Jeugdzorg en een jeugdhulpaanbieder zijn er waarschijnlijk met de beste bedoelingen aan begonnen, maar de hulpverleners overzien niet wat er echt achter de voordeur gebeurt. Uit onzinnige onderzoeken (waarbij mijn ex bepaalde wie er ondervraagd zouden worden) werden aantoonbare leugens opgeschreven in officiële rapporten. Later werden die geheel of gedeeltelijk herschreven, maar het advies dat op basis van die onwaarheden tot stand was gekomen veranderde niet. Mij werd letterlijk gezegd dat ze niet aan waarheidsvinding doen.

Standaard interventies werken averechts

Het verhaal van deze vader staat niet op zichzelf. Vaders en moeders die na een scheiding het contact met hun kinderen verliezen hebben vergelijkbare ervaringen. Al ligt het er duimendik bovenop dat één ouder de boel frustreert, de instanties houden vast aan hun mening dat beide ouders de strijd in stand houden. Zonder te weten wat de oorzaak is van de problemen, worden ouders gedwongen om samen standaard bemiddelings- en hulpverlenings­trajecten te doorlopen. Dat die bij ouderverstotingsproblematiek juist averechts werken blijkt wel uit de schrijnende verhalen van verstoten ouders die alleen maar verder verwijderd raken van hun kinderen.

Ex-partners die volkomen allergisch zijn voor elkaar, moeten uit elkaar blijven, zegt Cees van Leuven, rechter (raadsheer bij het gerechtshof in Den Bosch) en voorzitter van het Expertteam Ouderverstoting. In conflictueuze situaties moeten ouders niet met elkaar, maar naast elkaar invulling kunnen geven aan de zorg voor en opvoeding van de kinderen, weet Van Leuven.

Scheidingsconflicten voorkomen

De nieuwe scheidingsprocedure die is ingezet door het platform Scheiden zonder Schade is voor een belangrijk deel gericht op preventie. Voorkomen dat scheidingssituaties uit de hand lopen en dat een ouder de kinderen ongestraft bij de andere ouder kan weghouden. Dat betekent volgens Van Leuven dat er al in een zeer vroeg stadium vinger aan de pols moet worden gehouden. Een gedegen diagnose aan het begin van de scheiding moet inzicht geven wat er precies speelt in een gezin en waar mogelijk problemen zouden kunnen ontstaan. Pas daarna kan worden bepaald welke maatregelen voor dat gezin in die specifieke situatie het meest effectief zijn. Een vroegtijdige (evidence-based) screening van het gezin-in-scheiding zou de standaard moeten worden.

Daar is het expertteam van Van Leuven mee aan de slag. Dat zal zich buigen over methoden om de signalen van ouderverstoting goed in kaart te brengen en met concrete oplossingsvoorstellen komen voor interventies waarmee tijdig en effectief kan worden ingegrepen. In de loop van het nieuwe jaar worden de plannen gepresenteerd om conflictueuze scheidingen en ouderverstoting aan te pakken.

Een mooie afsluiting van dit laatste blog voor dit jaar en hoopvolle ontwikkelingen om het nieuwe jaar in te gaan!

BOEK over OUDERVERSTOTING in de maak!
Photo by MILKOVÍ on Unsplash

In het voorjaar van 2020 komt mijn boek uit over ouderverstoting. Aan de hand van inzichten van experts en ervaringsverhalen van verstoten ouders laat ik zien hoe het komt dat deze problematiek vaak niet wordt herkend en de signalen verkeerd worden geïnterpreteerd. Het boek geeft antwoord op vragen als: Waar ligt de oorzaak van deze vorm van emotionele kindermishandeling en ex-partnergeweld? Hoe komt het dat dit fenomeen zich vooral tijdens of na een scheiding openbaart? Hoe kan dit giftige patroon doorbroken worden en waarom is gespecialiseerde begeleiding vereist?

Meer info: https://moniquemeulemans.nl/

Bronnen:

7 gedachten over “Politiek in de bres tegen ouderverstoting

  1. Helaas herkenbaar allemaal, niemand onderzoekt iets, niemand doet iets, graag ook aandacht voor advocaten die dit soort praktijken faciliteren, ik heb klachten ingediend tegen de beide advocaten van mijn ex die mij belasteren, liegen in de rechtbank etcetera, de raad van discipline heeft de klachten nu aangehouden, doet er niets mee, zo hebben haar advocaten vrij spel

  2. Hallo Monique,

    Wat fijn dat je deze keer een hoopvol blog over ouderverstoting hebt kunnen schrijven. Dat komt alleen maar door de vele volhouders waaronder jij.

    Ik wens het expertteam heel veel succes en veel bekendheid toe. Ook voor de huidige slachtoffers van ouderverstoting is het belangrijk dat zoveel mogelijk omstanders wakker worden. Dat ze kritischer gaan kijken naar wat er nu wérkelijk gaande is in het leven van een kind.

    Ik ben als getuige van ouderverstoting wel gehoord door de hulpverlening. Ik heb deze kindermishandeling zelfs zwart op wit. Maar er is meer nodig.

    Dus tja lieve omstanders waar dan ook, lees dit blog aandachtig en stop nu eens een keer met het meespelen in het toneelstuk van de verstoter. Zet alsjeblieft het belang van het mishandelde kind voorop.

    Met hartelijke groeten,
    Ingeborg Steijlen

  3. Onze dochter (10,5 jr) woont bij mij, maar ze wil zelf niet niet naar haar vader toe. Ots kijkt niet naar situatie van voor gescheiden gaan leven en hierdoor is er een gekleurd beeld.
    Moeder word alles in schoenen geschoven en ze hebben het maar over ouderonthechting en ouderverstoting enz enz
    Ots heeft geheim email adres naar buiten gebracht na vader van onze dochter terwijl hij een ander eerder mail adres heeft van haar waar hij haar op lastig viel. Dochter heeft vader zelf geblokt op alles. Bel momenten vader en dochter is mogelijk op maaandag en donderdag. Ik ben dan na boven met mijn avond eten op bed en bel onder tussen met mensen om bewijst te hebben niet bij hun gesprekken te zitten.
    Vader heeft nooit geen band opgebouwd met dochter was voor scheiden gaan leven altijd weg naar sport en vrienden en dwong dochter in dingen die hij wilde en niet naar wat zei wilde zoals spelen met poppen, Playmobil of knutselen. Nee vader wilde rondje wandelen of fietsen omdat hij hele dag al binnen had gezeten op werk.
    Zo werd dochter vaak aan moeder gelaten omdat ze beiden iets anders wilde.
    Tijdens ontstaan breuk maar nog samen zijn heeft vader nw partner/vriendin en diens kind mee genomen op 1 op1 uitjes / dagjes van vader en dochter zonder overleg te hebben met elkaar. Dochter is meerdere maken geconfronteerd zo en heeft 2 mnd met groot geheim gelopen dat op uitje dierentuin vader en dochter hun ook opeens mee waren en daar op terras stiekem achter boompje stond vader te zoenen met haar. Dit vond dochter wel raar ouders zijn nog niet eens uit elkaar en niet gescheiden. Dochter heeft meerdere keren aan vader gevraagd wanneer ga heb het mama vertellen. Geen reactie van vader.
    Na scheiden gaan leven heeft vader dochter 6 x laten staan terwijl hij dochter had.
    Waarvan zelfs 1 x haar laten staan terwijl ze op kamp zou en vader zou rijden met dochter en drie andere kinderen. Vader kwam niet.
    1x na zwemwedstrijd in Zaandam is vader zonder bericht of wat dan ook en niet reagerende op bellen en andere bericht gevingen weg gegaan en heeft dochter in Zaandam laten staan.
    En zo zijn er boeken vol te schrijven van wat er gebeurd is.
    Conclusie:
    moeder krijgt steeds de schuld terwijl verstoting enz bij vader ligt.
    Er is nooit een ouder kind hechting geweest van dochter en vader maar daar willen ze niet aan.
    Waarheid komt niet aan licht wand moeder en betrokkenen worden niet gehoord daar in.
    Dochter heeft zelf met hulp van kind en jongeren recht winkel brief geschreven naar rechter dat ze niet gezien gehoord word en ook rechten heeft.
    Nee ze wordt net als moeder gedwongen in contact te zijn met vader terwijl dat juist situatie verergerd.
    Moeder stimuleerd dochter tot in den treuren dat ook vader haar wil en mag zien en voor haar ontwikkeling moet zien zelfs als ze wil opgroeien naar een zelfstandige jonge vrouw.
    Maar dochter wil niet.
    HELP leven instanties van leugens in dossiers rectificaties niet mee geleverd en niet behandeld en daar ligt onderbrengingen anders halen ze je dochter bij je weg een uitspraak van rechter. Onder toezicht stelling jeugd en gezinsbeschermers maar er is niet naar waarheid gekeken we hebben al zeker sinds 2006 problemen vader en moeder voor dat relatie breuk echt door kwam na vele relatie therapieën die door moeder in samenspraak vader gestart was en die vader niet na kwam en stopte.
    Ik wil neutraal ouderschap en dat er geluisterd word en gehandeld word naar de rechten van mijn dochter.

  4. Heel erg fijn dat hier nu eindelijk aandacht voor is vanuit de overheid en een boek kan hier veel betekenen voor mensen die duidelijkheid geeft aan de directe omgeving van die ouders. die onbewust of bewust bezig zijn met ouderverstoting. Er zijn er al vele kinderen zwaar beschadigd en zo ook de vele verstoten ouders. Dat is helaas niet terug te draaien.
    Het is enorm belangrijk dat hulpverleners, zoals maatschappelijk werk, politie, advocaten en noem maar op, de signalen van ouderverstoting gaan herkennen!

  5. Ik zie mijn kinderen al 17 jaar niet en ze hebben mijn achternaam ook al niet meer. Toen ze 18 waren hebben ze het aangevraagd, ik heb bezwaren gemaakt. Nee hoor de wens van het kind was hoger dan mijn bezwaar maar wel alimentatie betalen. Ziet de ouder het kind niet niks meer betalen, andere achternaam niks meer betalen.

  6. Ook mijn kinderen en ik zijn slachtoffer van Ouderverstoting middels valse aangiftes etc. Al 10 jaar hoor ik “dat de politiek in gaat grijpen”, en heb het gevoel dat de komende 10 jaar er op politiek- en rechtssysteem niets gaat veranderen hierin.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.