Het vaderschap is aan een grote opmars bezig. Vaders doen er toe. In de media is er volop aandacht voor de vaderrol en hoe belangrijk die is voor een gezonde ontwikkeling van kinderen. Voor zonen én voor dochters! Vorig jaar is zelfs de eerste Nederlandse hoogleraar Vaderschap aangesteld.
De ‘nieuwe vader’ is volop aanwezig in het leven van zijn kinderen en het belang daarvan is niet te onderschatten. Vanuit de wetenschap komt er ook steeds meer bevestiging dat een betrokken vader een enorm verschil kan maken in het leven van zijn kinderen. Dat mondt uit in betere schoolprestaties, grotere sociale vaardigheden en een betere psychische gesteldheid. Onderzoek laat ook zien dat – wat een verrassing! – vaders een hele goede ouder blijken te zijn.
Ondanks dat moeders nog altijd het leeuwendeel van de opvoeding voor hun rekening nemen, hebben vaders een flinke inhaalslag gemaakt. Vaders hebben een andere invloed op de ontwikkeling van hun kinderen dan moeders, blijkt uit onderzoek. Vaders en moeders kunnen elkaar niet vervangen, ze hebben vooral een meerwaarde ten opzichte van elkaar. Met andere woorden: kinderen hebben beide ouders heel hard nodig om zich tot gezonde en evenwichtige volwassen te kunnen ontwikkelen. Niet alleen kinderen, maar onze hele maatschappij is daar uiteindelijk bij gebaat.
BETROKKEN EN AANWEZIGE VADERS LATEN KINDEREN FLOREREN – Wilcox
Nu het grote belang voor kinderen van een betrokken en aanwezige vader wel is doorgedrongen, wordt dat in een klap weer teniet gedaan op het moment dat papa en mama het samen niet meer zien zitten en uit elkaar gaan. Na de scheiding is opvoeden plotseling weer volledig het domein van de moeder. Zij alleen weet wat het beste is voor haar kroost. Zij bepaalt! Een kwaadwillende moeder zet met het grootste gemak de vader van haar kinderen – na de scheiding – volledig buiten spel. Als zij het niet wil, krijgt hij zijn kinderen niet meer te zien. Ons huidige rechtsysteem werkt dit zelfs in de hand. Het moederschap wordt geïdealiseerd, vaders worden als opvoeder nauwelijks serieus genomen en in het leven van hun eigen kinderen kunnen ze best gemist worden.
Moederschapsideologie overheerst
Hoogleraar Vaderschap Renske Keizer: ‘In Nederland is geen beleid dat betrokken vaderschap stimuleert. Wat dat betreft bungelt de Nederlandse vader in Europa ver onderaan.‘ Volgens Keizer geeft de overheid nou niet bepaald signalen af dat vaders belangrijk zijn bij de opvoeding. Er heerst in Nederland nog steeds een hele sterke moederschapsideologie, zegt Keizer. Lang niet alle vrouwen staan open voor ‘bemoeienis’ van papa met de opvoeding en al helemaal niet als hij niet meer samen is met mama. Zij ziet opvoeden als haar terrein en hij moet het op haar manier doen.
Kinderen worden na een scheiding nog altijd in bijna 90% van de gevallen aan de moeder toegewezen. Desondanks willen de meeste vaders ook na de scheiding een zinvolle bijdrage blijven leveren aan de opvoeding en ontwikkeling van hun eigen kinderen. Maar als de moeder daar geen zin in heeft, gaat het gewoon niet door. Het conflict over de kinderen dat daardoor ontstaat tussen de ouders, is – bijna altijd – de oorzaak van het ontstaan van een vechtscheiding. Dat de kinderen daarvan de dupe zijn en daardoor vaak de rest van hun leven kampen met allerlei problemen, lijkt niet tot deze moeders door te dringen.
MET ALLEEN EEN MOEDER KRIJG JE BANGE KINDEREN EN SYMBIOTISCHE RELATIES – Irene Zwaan
Ondanks alle onderzoeken en de opmars van het vaderschap is het besef dat een vader essentieel is voor het welzijn van een kind, toch nog lang geen gemeengoed in Nederland. De overheid is aan zet en zal echt met maatregelen moeten komen. Met beleid dat gericht is op gelijkwaardig ouderschap, vooral na een scheiding. De overheid zal haar verantwoordelijkheid moeten nemen bij het terugdringen van het aantal vechtscheidingen dat jaarlijks nog altijd alleen maar toeneemt. Een ernstig gevolg daarvan is dat veel kinderen uiteindelijk het contact met een van de ouders verliezen, meestal is dat de vader.
Familierecht en jeugdzorg op de schop
Tot slot zal het familierecht, inclusief aanverwante instanties zoals jeugdzorg, volledig op de schop moeten. We moeten zo snel mogelijk af van die scheefgegroeide moedercultuur waardoor de ene ouder de ander – ongestraft – volledig buiten spel kan zetten. Pas dan staat de weg open naar werkelijk gelijkwaardig ouderschap en kunnen kinderen na een scheiding onbevangen contact hebben met beide ouders.
Staatssecretaris Van Rijn neemt geen verantwoordelijkheid
Afgelopen vrijdag 15 mei 2015 reageerde staatssecretaris van VWS Martin van Rijn in ‘De Ochtend’ van NPO Radio 1 op de uitzendingen ‘Kind van de rekening’ over vechtscheidingen. Een zeer teleurstellend en weinig hoopvol verhaal van de staatssecretaris….
Beluister hier het interview met Van Rijn over vechtscheidingen
Bronnen:
– ‘Onderzoek: Betrokken vaders laten kinderen floreren‘ – Marius van Regteren
– ‘De Nederlandse vader bungelt ver onderaan‘ – Ellen de Bruin
– ‘Waarom je vader bent‘ – Arno Kantelberg
– ‘Biologische vader onmisbaar voor goede ontwikkeling van kinderen‘ – Irene Zwaan
Goed artikel!
Helaas is dit beleid in de politiek. De wet is wel goed, maar de politiek had al besloten om niet te handhaven. Zie: https://rechtopjeugdzorg.wordpress.com/2014/07/09/loze-belofte-voortgezet-ouderschap/
Dank je wel bonusMoeder voor de link naar jouw blog. Je legt de vinger precies op de zere plek, complimenten! Ook ik heb zeer grote moeite met oud kinderrechter Quick-Schuijt met haar anti-vader geblaat. Hoe kan het zijn dat deze vrouw nog regelmatig van stal wordt gehaald om haar – hele foute – mening te geven? En dan inderdaad het Klemcriterium…. ben het volledig met je eens!
Ik heb ooit een zitting gehad, waar zij rechter was. Daar heeft zij zich dusdanig opgesteld, dat ik er een klacht over heb ingediend.
Gevolg: een uitnodiging van de hoogste rechter van Nederland te Utrecht. Daar zat ze dan….schuldbewust. “sorry” kon er nog net vanaf, of het daarmee in orde was?!
Nee, natuurlijk niet, ik wilde en kreeg een officiele excuusbrief. Was ik daarmee geholpen? ach nee, maar het voelde wel goed haar te zien kruipen voor die opper rechter 😉
Ik heb jouw blog maar even gedeeld op diverse facebook pagina’s. Toch fijn om te weten waarom “wij/ verstoten ouders” kansloos zijn. We zouden toch aan ons zelf gaan twijfelen….
Geheel mee eens. Al eerder heb ik het belang van vaderliefde in een column omschreven! http://www.mama.nl/columns/kinderen-zijn-geen-misbruikvoorwerp/