Als de verzorgende ouder na een scheiding het contact tussen het kind en de niet-verzorgende ouder maar flink blijft frustreren, ontzegt de rechter uiteindelijk de niet-verzorgende ouder ofwel de welwillende ouder de omgang met het kind! Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek De positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht aan de Universiteit van Tilburg. In alle onderzochte gevallen was de vader de niet-verzorgende ouder. Vaders hebben bij conflicten over omgang een behoorlijk achtergestelde positie ten opzichte van moeders, zo blijkt uit het onderzoek. Moeder heeft de macht of de omgangsregeling wel of niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter.
De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat mijn man Frans en duizenden andere gescheiden vaders hebben ervaren in het familierecht. Mijn blog ‘Vader grote verliezer in omgangskwesties’ gaat daarover. Na een scheiding is het bijna altijd de vader die – na allerlei zenuwslopende trajecten bij de rechter, Raad vd Kinderbescherming en jeugdzorg – uiteindelijk het contact met zijn kind(eren) verliest. Want, zo blijkt uit het onderzoek, als moeder de omgang frustreert en er verder geen enkele reden is waarom vader geen contact met zijn kind(eren) zou mogen hebben, ontzegt de familierechter toch hem de omgang! Kinderen zien hun vader daarna vaak jaren niet meer en ze vervreemden van elkaar.
Familierechter lapt wet haar laars
Het is natuurlijk te bizar voor woorden dat in het, overigens hopeloos verouderde, familierecht de wet en mensenrechtenverdragen met voeten worden getreden. Minderjarige kinderen hebben na een scheiding volgens de wet recht op omgang met beide ouders. De niet-verzorgende ouder, meestal de vader, heeft niet alleen het recht maar zelfs de wettelijke plicht tot omgang met zijn minderjarige kind. Uit het onderzoek komt naar voren dat de familierechter zich daar vaak niets van aantrekt en de kinderen merkwaardig genoeg ‘toewijst’ aan de ouder die het minst in staat is gebleken om na de scheiding in het belang van de kind(eren) te handelen…
Moederschapsideaal overheerst
Zo werkt de familierechter actief mee aan ouderverstoting/PAS, een vorm van geestelijke kindermishandeling! Door het nog altijd overheersende moederschapsideaal in de jeugdzorgketen kunnen kwaadwillende moeders ongestraft de kinderen bij hun vader weghouden en hem volledig buiten spel zetten. Ze weten namelijk op voorhand al dat de – bijna altijd vrouwelijke – familierechter vrijwel zeker aan haar kant zal staan. De ruziezoek(st)er wordt dus beloond!
Bij de politiek lijken deze misstanden maar nauwelijks door te dringen, ondanks de toenemende aandacht in de media voor het toenemend aantal vechtscheidingen, de ernstige gevolgen daarvan met name voor kinderen en alarmerende rapporten van instanties zoals de Kinderombudsman over dit onderwerp.
Minister moet reageren op rapport
Daarom heb ik het onderzoek met begeleidende e-mail gestuurd naar onder andere de Kinderombudsman, maar ook naar verschillende relevante Kamerleden, staatssecretarissen Van Rijn en Dijkhoff en naar de vaste Kamercommissies van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en Veiligheid en Justitie (V&J). Van de vaste commissie V&J kreeg ik bericht dat zij in een procedurevergadering hebben besloten om minister Van der Steur om een reactie te vragen op mijn e-mail betreffende het onderzoek. De minister moet uiterlijk 21 januari 2016 reageren.
Vanzelfsprekend zal ik de reactie van de minister medio januari 2016 hier posten.
Wat mij op valt is dat ik de meeste mensen maar een half woord hoef te geven over mijn situatie en iedereen wel iemand kent die hetzelfde mee maakt. De meeste mensen weten wat er aan de hand is en weten dat slechts een handjevol mensen het hele justitiele apparaat, de andere ouders en de kinderen gijzelen. Mijn dossier is dikker dan de meeste moordzaken terwijl er niets is gebeurd behalve dat ik geen omgangsregeling krijg en daar voor kennelijk jaren moet vechten.
Het systeem is ziek, van ex tot rechter, van Raad tot “therapeuten”.
Ben ik dan werkelijk de enige verstoten moeder in heel Nederland?Volgens de hier genoemde “bronnen”wel,ik kan u verzekeren dat het ook echt andersom kan gaan.U heeft geen idee..Wacht nu op uitspraak kinderrechter over alleen het puntje informatie”zou zelfs kunnen gebeuren dat ik de ouderlijke macht kwijt raak door leugens en bang makerij voor mijn huidige partner(die ik al 12 jaar heb.P>A>S in de ergste vorm bij beide kinderen)NB zie mijn kinderen vanuit hun “vrije wil”al 5 en 2 jaar niet meer..geloof me …en als je dan die uitzondering bent dan zal het ook echt wel zo zijn… niet dus..Valse aangiftes,door de politie opgehaald worden thuis,ten onrechte..etc.etc.Annemarie
hou vol
Alles wordt wel heel erg eenzijdig belicht, er zijn helaas vaders die ziek zijn in hun hoofd, de ziekte van Asperger hebben en ook nog de ziekte Borderliner, hoe gek wil je het hebben, agressie, doodsbedreigingen enz enz. hij heeft mijn dochter en onze kleinkinderen veel aangedaan, constant politie over de vloer geweest, dit alles vergeten de kleinkinderen niet, hier is de vader die schade heeft aangericht bij de kinderen en niet de mama, die heeft alleen haar kinderen willen beschermen! Daarnaast is hij een Pathalogische leugenaar, geloofd in zijn eigen leugens en weet de boel naar buiten toe goed te manipuleren!!! Nu naar 19 jaar hebben wij nog steeds last van deze man! Dit is een andere kant van het verhaal! Zeer bezorgde grootouders!
Beste Monique, jouw man Frans heeft geluk bij een ongeluk gehad, en jij ook!
Eerst even dit, in 1983 begon voor ons gezin een vechtscheiding met aantallen valse aangiften, beschuldigingen en ongekend misdadige gedragingen, (diefstallen,vernielingen doodsbedreigingen omkoping en veel meer ) die tot op heden een grote invloed hebben op onze 2 dochters. Ook in deze zaak, wereldvreemde beslissingen van de rechters. Ondanks dat de kinderen gedurende de voorlopige voorzieningen, (dankzij de R. v.Kinderbescherming) aan mij werden toegewezen, tijdens het verdere verloop een prof. psychologie aan de Univ. Utrecht en een bekende kinderarts rapporteerden dat de kinderen bij de moeder en haar criminele familie zouden ontsporen, dat de politie te Driebergen, de huisarts, de kleuterjufrouw en vele bekenden en omwonenenden, verklaarden dat de vader en vriendin voor en tijdens de voorzieningen goed voor zijn kinderen zorgden, dat ik voor de kinderen op advies van de advocaat huwde, een (ook volgens de R. Kinderbescherming) zeer goede liefdevolle huiselijke situatie voor de kinderen had en de moeder een introverte vrouw was die niet in staat was om voor de kinderen te zorgen!
Je ziet dat ik ook in deze treurige kwesties weet wat er tekoop is in deze Rechtsstaat!
Jij hebt geluk gehad??? Je hebt een man die, getroffen door een van de ernstigste misdaden die de dienaren van Vrouwe Justitia achteloos en zonder zich te bekommeren om de gevolgen, over de “onderdanen” utistrooien. Deze ervaringen maken de man die je hebt!
Jouw man heeft ook geluk gehad, hij heeft een geweldige vrouw, een steun en toeverlaat die, zo te zien aan al wat je doet, met heel haar hart aan haar man is toegewijd, een prachtvrouw, voor hem, maar ook voor de tienduizenden die ook getergt worden door dit onrecht!
Gewoon doorstrijden want dit en vele andere soorten misdadig gedrag van boven de moraal en wet uitgegroeide Bestuurders en Topfunctionarissen komen hun macht, maatschappelijke positie en inkomen te goede. Omdat zij alle kritiek en fouten ontlopen moeten wij zorgen dat zij juist oog in oog komen te staan met hun falen en incompetentie.
Ad van Velsen.
Beste Ad, heel erg bedankt voor jouw ontzettend hartelijke woorden. Dat doet een mens (meer dan) goed! Wij doen wat we doen, vooral om anderen die hetzelfde overkomt een hart onder de riem te steken. Door onder de aandacht te brengen welk schandalige onrecht je wordt aangedaan door dé organisatie (het openbaar ministerie) die WAARHEID hoog in het vaandel zou moeten hebben, maar zelf het hardste liegt en de instanties die onze kinderen zouden moeten helpen en beschermen, ook als dat tegen één van de ouders is. Ik hoef jou niets te vertellen, jouw verhaal is daar het zoveelste vreselijke voorbeeld van. Het blijft verbijsterend wat de Nederlandse overheid haar eigen burgers, ouders en kinderen, aandoet. Nogmaals dank voor jouw hartverwarmende reactie en heel veel sterkte! Monique
Ik heb inmiddels 30 rechters gezien en het is echt oneerlijk om zo negatief over die (veelal vrouwelijke) kinderechters te spreken. Ik heb toch minstens 2 of 3 rechters meegemaakt die kennis hadden van familierecht en die wet volgden i.p.v. van hun vooringenomen moederschap idealen.
Nou, op naar de 22ste rechtszaak en de 12e mediation, want mijn ex-vrouw is zo knettergek als wat… maarja je laat de opvoeding van een kind natuurlijk niet aan vader over in Nederland… Weer 10% kans dat ik een deskundig rechter tref.
Sterkte man, en dat meen ik oprecht. Mijn ervaringen zijn ook inderdaad dat vrouwelijke familierechters zich totaal niet bekommeren om kinderen of om vaders. Het lijkt niet in lijn te passen met hun gegeven jurisprudentie. Ongeacht bewezen feiten dat in mijn geval moeder liegt, alles frustreert, geweld niet schuwt, over de rug van de kinderen gaat zodoende macht over vader te kunnen blijven uitoefenen en te kunnen blijven treiteren……vrouwelijke familierechters houden een moeder de hand boven het hoofd. De familierechters gaan daarin zelfs zover dat indien het ze te heet wordt onder de voeten jij als vader door hen persoonlijk naar de afgrond geholpen zal gaan worden. Wat hierin opvalt is dat vrouwelijke familierechters kennelijk ook niet beseffen dat zij (door moeder steevast in alles te vergoelijken en een vader niet te willen zien als een opvoeder) ze ongelijkheid in stand houden. Ze torpederen daarmee vrouwen in de rol als verzorger en mannen worden getorpedeerd om enkel goed te zijn voor het inkomen. Dat stookt totaal niet met het gelijkheidsbeginsel en de rechten van de mens. Ze dragen er daarmee aan bij dat vrouwen minder kansen hebben op de arbeidsmarkt…immers….de man moet betalen…de vrouw heeft steevast van familierechters de verzorgingstaak (ongeacht hoe moeder die uitvoert want dat deert de rechters niet). Het recht lijkt daarmee gebaseerd op het persoonlijk gevoel van rechters en hoe zij het graag willen zien. Het heeft dan ook niets met recht te maken maar met de onderbuik van een rechter, die lijkt te regeren. Het feit dat rechters niet bestraft kunnen worden en voor hun leven benoemd worden lijkt een sta in de weg het ooit te doen veranderen. Geef een mens macht en het zal corrumperen, zo ook bij de rechterlijke macht. Ze zijn mens en mijn inzien blijven hangen in gedachtengoed uit de jaren 60, waarmee ze blokkeren dat vrouwen en mannen gelijke rechten hebben in Nederland. Net als bij een BV zouden rechters aldus persoonlijk aansprakelijk gesteld moeten kunnen worden indien blijkt dat ze de wet en waarvoor het bedoeld is geweld aangedaan hebben. Met name de Rechten van de Mens worden in Nederland volstrekt niet eerbiedigt. Zolang mannen als eenling opereren zal er niets veranderen. Voor verandering is massale mannelijke opstand nodig vrees ik. Pas al het ze te heet zal worden zullen ze uit hun holen en beschermde burchten kruipen. Alles begint bij een ordentelijke rechtspraak en die is heel erg ver te zoeken. De nieuwe term is nu verwardheid waaronder alles geschaard wordt aan misstanden deels tevens voortvloeiende uit falende rechtspraak. In mijn optiek zijn er vele rechters volstrekt geestelijk incompetent en absoluut niet geschikt voor de machtsfunctie welke zij mogen bekleden. Maar zit je er eenmaal in….dan hoef je er nooit meer uit. “Voor het leven benoemd” krijgt hiermee een erg nare smaak want zolang deze rechters blijven zitten wordt een deel van de bevolking voor hun leven verminkt, in hoge mate vaders. En de kinderen? Zij leren al op vroege leeftijd dat recht niet bestaat en zullen zich op volwassen leeftijden het recht met een korrel zout nemen omdat ze geleerd hebben dat rechters geen recht spreken. Ze hebben er in hoge mate alleen maar last van gehad dat hun wens op een normale jeugd geblokkeerd is door rechters. Dat dragen ze met zich mee en vergeten doen ze het nooit.
Ik heb nog een adresje voor je: Adriana van Dooieweert. Zij is voorzitter van het College van de Rechten van de Mens…..
Ik denk toch dat heel wat ‘rechten’ bij heel wat ouders met voeten wordt getreden.
Overstelp instanties, politiek, ombudsmannen met brieven. Ik hoop dat ieder klachten durft in te dienen bij falend optreden. Hoe meer verzet, hoe duidelijker het probleem, hoe eerder ‘men’ moet werken naar een oplossing.
Mijn allergrootste advies is echter: vertrouw niet op de familierechter en de jeugdzorg instanties. Begin niet uit jezelf rechtszaken in de hoop dat er iets ten gunste van jouw kinderen gaat veranderen. Je raakt namelijk de regie kwijt en hebt dus het nakijken!
Bedankt Anne-Marie! Ik weet het wel zeker dat verschillende rechten van de mens en van het kind in de hele jeugdzorg en familierechtketen met voeten worden getreden. Nederland is hier al vaker voor op haar vingers getikt.
Een familierechter die de wet niet hanteerd. Niet wil erkennen dat vaders en moeders de zelfde rechten en plichten hebben binnen het gezag. Laat.me.niet.lachen.25% van de gescheide vaders zien.hun kinderen niet meer. En daar onthoud de nederlandse politiek zich van. Wat er verouderd is, is familierecht achter gesloten deuren. Waardoor.rechters zelfs.de nederlandse wet naast zich neer leggen.
Dit is inderdaad een goede stap (of moet ik zeggen ‘stapje’) voorwaarts en ben erg benieuwd naar de reactie van de minister, echter we kennen dit ministerie als een club die meestal niet inhoudelijk reageert als de juiste vragen worden gesteld. Ik verwijs naar de uitspraken van de Nationale ombudsman via deze link: http://www.nrc.nl/nieuws/2013/02/19/ombudsman-justitie-staat-niet-open-voor-kritiek
Och ja, de vrouwelijke familierechters? In het blog staat dat ze actief meewerken aan ouderverstoting/PAS. Ik wil hier een stapje verder gaan, de vrouwelijke familierechters zijn de veroorzaker van deze vorm van geestelijke kindermishandeling want de meestal vrouwelijke ouderverstoter weet op voorhand dat bij de rechterlijke macht onmiddellijk de hormonen beginnen op te spelen en het moederschapsideaal als heilig is verklaard. Wat moet ik dan als vader die zijn kinderen al bijna 10 jaar niet ziet? Toen de rechtbank een nota bene door de Raad van de Kinderbescherming geadviseerde OTS afwees en vervolgens de volgende jeugdzorg instantie (Juzt) vriendelijk vroeg om WEL het door de rechtbank gewenste advies te schrijven (ofwel geen contact met vader) en ik de vrouwelijke rechters hiermee confronteerde…… Brutaal keek een van deze rechters mij aan en kwam niet verder dan de vraag waarom ik tegen de beslissing niet in hoger beroep was gegaan. Die vraag had ik ook al aan de Raad gesteld en het antwoord was kort maar krachtig: ‘dat heeft bij deze Meervoudige volledig vrouwelijke Kamer, toevallig ook in het Bredase, geen enkele zin!
Beste Fabian, Wat je schrijft over de gang van zaken bij de familierechter herkennen wij volledig. Onze ervaring is ook dat vaders het in het familierecht (en bij de (meeste) instanties) zelden goed kunnen doen. Merkwaardig genoeg wordt alles wat een vader zegt of doet in zijn nadeel uitgelegd (ook al heeft hij ruimschoots onafhankelijk bewijs voor zijn gelijk aan de rechter overlegd). Twijfelachtige verhalen van de moeder (zonder enig bewijs) worden vaak klakkeloos voor waar aangenomen. Vaders staan vanaf dag 1 op enorme achterstand bij de familierechter. Hoog tijd dat dit achterhaalde en ouderwetse systeem volledig op de schop gaat.